Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de verkeerdheid van Cunow's raad, wanneer men zich de geheele ontwikkeling van den strijd tusschen proletariaat en kapitaal, zooals die van nu aan zal verloopen, en de zege van het socialisme zooals die zal komen, voor oogen stelt.

De laatste ontwikkelingstrap van het kapitaal, dien het nu bereikt, is een langdurig proces, van tientallen jaren.

Ook "de strijd der arbeidersklasse tegen deze nieuwste vormen van het kapitaal, die nu begint, is een proces van tientallen jaren, een proces van den groei der macht der arbeidersklasse.

Maar ook de zege ,van de arbeidersklasse is een proces van tientallen jaren.

De zege van het socialisme is geen katastrofe, die plotseling komt.

Daar de zege van het socialisme een proces, een lange rij van strijden is, overwint voorloopig geen enkele strijd het kapitalisme geheel. Geen enkele strijd vernietigt het voorloopig.1)

Iedere strijd is slechts een poging om het kapitalisme te vernietigen, het socialisme tot de overwinning te voeren.

Iedere overwinning, die van nu aan Wordt behaald, over de ni euwste vormen van het kapitalisme, over de groote banken, een trust, een ondernemersbond, een syndicaat, — of over den imperialistischen staat, over het Imperialisme, — iedere zoodanige overwinning, waardoor de arbeidersklasse in dezen strijd stijgt naar hoogere organisaties, naar hooger bewustzijn en zelfvertrouwen, naar hoogere macht, — iedere overwinning is desondanks een overwinning van het socialisme, juist omdat deze vormen de hoogste, de laatste vormen van het kapitalisme zijn.

£en overwinning over de hoogste vormen van het kapitalisme vernietigt ten deele het kapitalirme, en is daarom een overwinning van het socialisme.2)

Om dit geheel duidelijk te maken, willen wij twee schitterende voorbeelden aanvoeren.

Wanneer het de arbeiders zou gelukken ook maar een syndicaat in de macht, in de handen der arbeiders te brengen, zou dat nog niet de vernietiging van het kapitalisme, niet de verwerkelijking van het socialisme, maar toch de overwinning van het socialisme, een deel van zijn zege zijn.

!) Kautsky, Cunow en de Marxisten van deze soort in het algemeea doen het als altijd ook nu weer voorkomen, alsof wij de zege snel, of zelfs met één slag voor mogelijk houden. Deze voorstelling is valsch. Wanneer wij spreken van vernietiging, ontworteling enz., dan bedoelen wij niet vernietiging in eens. En wij gelooven ook niet aan een snelle zege. t

Omgekeerd: te zeggen dat het Imperialisme niet moet worden bestreden, omda het kapitalisme noodzakelijk en het socialisme nog onmogelijk is, is een bewijs, dat men zelf een valsche voorstelling heeft van de geheele ontwikkeling, dat men nog in het begrip der katastrofale revolutie, van de omwenteling met één slag bevangen is.

?) Dit gevoel, dat iedere gedeeltelijke overwinning een overwinning van het •socialisme is, dit gevoel was het ook, dat onze groote strijders er toe bracht steeds te gelooven, dat zij voor het geheele socialisme streden. In hoogeren zin hadden zij dus gelijk.

Hoeveel te meer wij, die de groote vormen voor ons zien waarop de socialistische maatschappij zal worden gegrondvest.

Sluiten