Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steeds sterker mate. Zij hadden, wanneer, zooals vanzelf spreekt de politie en het leger opgetreden waren, met versterkte heftigheid' en 200 noodig, met geweld, eiken dag moeten worden voortgezet erï worden versterkt zooals trouwens van zelf zou zijn gegaan door algemeene en massa-stakingen. Overal, in de allereerste plaats'in de direkt betrokken landen. En dit had moeten worden doorgezet tot het antwoord van Servië, tot de Rijksdag- en Parlementsvergaderingen die over den oorlog zouden beslissen. En in die vergaderingen hadden alle credieten moeten worden geweigerd overal, in alle landen, ook in de neutrale. Immers de mobilisatie tot verdediging is, onder het Imperialisme, de voorbereiding tot den aanvalsoorlog en het Imperialisme zelf.

En in alle parlementen had een rede moeten gehouden worden van ongeveer dezen inhoud:

„Dezq oorlog is een aanvalsoorlog van dit land. Gij wilt land veroveren. Wij weigeren daarom alle credieten. Hij is een aanvalsoorlog van alle landen op elkander. Wij weigeren daarom alle credieten met onze broeders in alle andere landen. Hij is niet alleen een aanvalsoorlog van alle landen op elkander, hij is ook een aanval van het Wereldk&pitaal op het Proletariaat der Wereld, om het nog erger, nog talrijker uit te buiten, te onderdrukken en als mensch en klasse te vernietigen. Wij zijn misschien nog te zwak om een oorlog te verhinderen, maar wij, gezamenlijke. Proletariërs aller landen, dreigen u nu reeds met de Revolutie na den Oórlog."

En terwijl de vertegenwoordigers der partij zoo spraken, had de actie der massa tot het uiterste moeten zijn voortgezet.

Dat was wat wij hadden gedaan, als wij de macht er toe hadden gehad. Wij, Marxisten.

Dat is het ook wat wij in Holland, zoover wij konden, hebben gepropageerd en, zooveel wij konden, voorbereid.')

Wij gelooven, dat, als in alle landen de taktiek naar bet Imperialisme was ingericht, zooals wij dat jaren en jaren hebben gepropageerd, — als men in alle landen het gevaar van het Imperialisme had ingezien, en daarom, voor deze periode, met de liberale en burgerlijke partijen had gebroken, en de massa in alle groote politieke en economische strijden tot de actie der massa had gebracht, — zoo in Duitschland voor het Pruisisch Kiesrecht, — wij meenen dat dan de Regeeringen, uit vrees voor de houding van de arbeiders bij een wereldoorlog, voorzichtiger waren geworden. Misschien wel den Wereldoorlog hadden voorkomen. —

Misschien had het niet geholpen, misschien hadden wij de Regeeringen niet kunnen weerhouden. Misschien waren ook de massa's van het proletariaat nog niet gekomen.

') De S. £>. P. heeft tot het laatst toe, in de eerste dagen van Augustus, tpen ieder dacht dat ook Holland in den oorlog zou worden betrokken, tegen den oorlog, ook door straatbetoogingen gedemonstreerd. Natuurlijk heeft de houdiiig der Internationale en der nationalistische S. D. A. P. haar actie zeer verzwakt. Toch is zij er in geslaagd meer dan 25000 georganiseerde arbeiders in een actie, tot_ demobilisatie te vereenigen. De S. t). P. is dus aan het program der Internationale congressen trouw gebleven.

Sluiten