Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overgroote deel in handen van Nationale Kapitalen en zij zijn elkander» concurrenten, d.i. vijanden. Maar bovendien: Het Groot-Kapitaal zoekt en wil de bronnen zelve der meerwaarde, de oorspronkelijke, d. w. z. de grondstoffen, en de loonarbeiders en de productie van waren. Daarom gaat de oorlog. — Het verkeer is slechts een secundaire bron. En de Groot-Kapitalisten weten dat zij het verkeer wel zullen veroveren, als zij den bodem, de grondstoffen en de inboorlingen als arbeiders hebben..

Maar is de vraag naar Eenheid niet belachelijk, als de belangen en de verschillen in kracht nog zoo groot zijn?

Als Engeland denkt, dat het alles kan krijgen, waarvoor zou het zienverbinden met Duitschland? Als Engeland wint, waarom zou het met Duitschland deelen? Als Duitschland wint, waarom zou het niet blijven vertrouwen om met den oorlog meer te krijgen? Als Rusland en de Vereenigde Staten de haast oneindige bronnen voelen, die zij in zich hebben, en die zij nog moeten ontwikkelen, waarom zouden zij zich vóór den tijd met anderen verbinden, en hun buit, die veel grooter kan worden, kleiner maken?

Zoolang Duitschland denkt dat zijn militarisme alles verpletteren kan,, waarom zou het zijn macht met de andere grootste staten deelen?

Zoolang er zulke reuzenstukken als China, Voor-Azië, NederlandschIndië, deelen van Midden-Azië en Afrika te verdeelen zijn, zoolang er nog zulke zwakken te verpletteren, te overheerschen zijn, zal men op éigen kracht vertrouwen, en den oorlog en het eigen imperium maken tot cultuur-ideaal.

Men zegt: men moet Statenbonden vormen. Een Statenbond van Europa. Maar de belangen van Duitschland, Rusland en Engeland verzetten zich daartegen. Men zal misschien statenbonden vormen, van Duitschland met Midden-Europa, Duitschland met Rusland, (dit dreigt zeer zeker in de toekomst, en misschien terstond na dezen oorlog), Duitschland met Frankrijk, Duitschland met Engeland, maar het zal zijn om des te sterker Oorlog te kunnen voeren en de zwakkeren des te sterker uit te buiten.

Men zegt: de Kosten zijn te groot, aan geld en aan levens.1) Wij wezen er reeds op, dat de milliarden, uitgegeven voor Imperialismeen Oorlog, om Mesopotamië, Congo, China, Nederlandsch-Indië meester te worden, vergoed worden door milliarden rente. Men zal jaren moeten wachten, het proletariaat ontzaglijk laten lijden, maar dan komt de rente, honderdvoudig.

En nieuwe oorlog, nieuwe bewapening, kan, daar de productiekracht inmiddels stijgt, wéér hooger belooning brengen.

Men zal de dooden vergeten, al de ellende en alle kosten, en met alle kracht het nieuwe, frissche, bloeiende doel najagen, met alle middelen.

Hoe weinig kennen zij toch de psyche, de ziel van het Kapitalisme, die meenen, dat het die, nu, veranderen kan, nu het Imperialisme pas begint.

Wij wezen er reeds op, dat de Algemeene Geestesrichting van het

') Sommigen zullen ook zeggen, dat de Oorlog onmogelijk is geworden door de ontzaglijke legers en de geweldige bewapening zelf. Dat men elkaar niet meer overwinnen kan, dat er geen uitslag meer komt. — Maar de Techniek en de Wetenschap zullen nieuwe wapens, nieuwe strategie vinden. Daar de uitbreiding, van het Kapitaal ze eischt.

Sluiten