Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Deze vrede zou zonder twijfel de revolutie beteekenen in alle landen..

Maar het.geheele proletariaat is gewapend en groote scharen van boeren en kleine burgers zouden onmiddellijk aan zijn zijde staan.

En alleen deze^ proletarische vrede, door het proletariaat, over dehoofden van en" tegen hunne regeeringen, tegen de Reformisten en Radikalen gesloten, en door de proletarische revolutie gebracht, zou.; duurzaam zijn, en alleen deze vrede zou het vraagstuk der annexatie en schadeloosstelling wegnemen en die van het zelfbeschikkingsrecht der volken oplossen.1)

Door den stijgenden nood in alle landen kan het proleliriaat tot dezen vrede en deze revolutie komen.

Daartoe op te wekken, daarvoor het proletariaat internationaal op te roepen, dat is 'het werk der revolutionaire sociaaldemocratie nu tijdens den oorlog.

Maar wat moet zij na den oorlog doen ?

Om dit in te zien moeten wij nogmaals beschouwen hoe de toestand na den oorlog zal zijn.

Het kapitalisme heeft zichzelf in dezen oorlog ondergraven. Het heeft getoond, dat het, om, door het Imperialisme, zijn productiekrachten over de aarde te verbreiden, ze eerst vernietigen moet. Het heeft door de vernietiging zijner productiekrachten getoond, dat zij te groot zijn geworden voor zijn macht, ('at het ze niet meer meester is, dat het om ze over de aarde te verspreiden opgevolgd moet worden door een andere macht, die de productieverhoudingen anders regelt, zoodat de productiekrachten zich vrij en onmetelijk, in overeenstemming met hun onmetelijke macht ontwikkelen kunnen.

Geweldige kapitaalmassa's zijn vernietigd. Waren zijn er niet of niet noemenswaard geproduceerd. De grondstoffen ontbreken. De machines zijn versleten of vergaan. De industrie is alleen voor den oorlog ingericht. De transportmiddelen zijn verbruikt. Geheele vloten liggen op den bodem der zee. Millioenen verminkten, en weduwen en weezenbevolken de staten.

Enorme schulden liggen op de volken. De renten alleen overtreffen de staatsinkomsten van voor den oorlog. De staat kan die schulden annulleeren. Maar dan. is de private kapitalist geruïneerd. Hij kan trachten ze te betalen. Maar dan wordt de bevolking tot op het gebeente uitgezogen. In beide gevallen dreigt de arbeidersklasse de ondergang. Werkeloosheid en honger zullen de arbeidersklasse naden oorlog teisteren. Misschien dreigt zelfs een wereldhongersnood.

De eenige die hier helpen kan, is de staat.

Maar de staat, in handen der kapitalisten, zal de arbeiders niet uit hunnen nood willen of kunnen redden. Hij zal juist alleen de kapitalisten zien te redden door de stakingen der arbeiders onmogelijk te maken, hen nog sterker uit te builen, hen te dwingen tot arbeid.

Hij zal de productie regelen voor het kapitaal, en daartoe hen, die

') Deze schitterende taktiek is de taktiek der Kussische Maximalisten. Zij beproeven de eigen regeering van Bourgeoisie en Refoimisten omvei te werpen, een proletarischen vrede te sluiten en tegelijk het Europeesche proletariaat tot de revolutie mede te sleepen.

Sluiten