Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schikken in een toestand, waar al de ernst van mijn kunstenaarschap, de zuiverste diepten van mijn menschzijn zich tegen verzetten. Ik kan dat alléén dulden...., ik kan me niet ophouden in deze rol, of ik moét met zekerheid weten, waarvóór. Om jou wil ik alles lijden, Ali.... Nooit nog heb ik het zóó je gezegd. Maar zóó hevig als vandaag is 't ook nog niet tot me doorgedrongen, in wat voor hel van kwakzalverij ik me door die levende duivel van een impresario heb laten meevoeren. Zèg nu, dat je de mijne wilt worden! (pakt haar beet).

Ali:

Oom! bent u gèk! (Zij geeft hem een klap.) Charles:

(door binnendeur.) Wat is hier nu weer? (Ontsteld.) O! Ja Alida, laat ons alleen.

Ali:

Graag. (Keert, bij de deur, nog even terug om schalks de geplukte dorre blaadjes mee te nemen. — Even zwijgen.)

Charles:

Dokter, was dat nu ook humanisme?

Dr. Hugo Reesse: Houd u zich bij uw zaken, nietwaar?

Charles:

Mijn „zaken." Juist. Dit zijn mijn zaken. Ik ben de tweede-vader van Albert. En Alida is

Sluiten