Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemaakt, dat al wat hij deed of wat hem raakte, op een afstand van ons bleef, als rondom een hooger wezen. Guus keek schuchter de andere

kant uit. Hij stond op en liep met me mee.

Ja, wat moest de stakker doen? Hij stuurde me terug naar Guus met een boodschap van dringend werk, sloot zich op in zijn „privaatatelier" en een half uur later lag ie hier....

Charles:

Wat? Is ie hier dan vannacht 'gebleven? Albert:

Wel, met deze warmte 1 Dat was niet het ergste. Maar ik weet zeker: hij vreet zich op.

Charles:

Vreet zich op! Hij slaapt als een zuigeling 1 Albert:

Het zal je niet meevallen.

Charles:

(doortastend.) O, dat is niets. Ga jij naar beneden. En zorg ervoor — er mag niemand op 't dak. De meester behoeft de volstrektste rust. Zeg dat. Zeg, dat ik bij hem waak.

Albert: (lacht.) Guus en Nettie?

Charles:

Grendel die als het moet in d'er kamertjes op. Niemand, hoor je, voordat ik bel. (Wenkt. De Kunstenaars des Gemeenen Levens. 5

Sluiten