Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stuurden, zond hij er vijftien of zestien terug. Met veel moeite heb ik de rest bij hem weggehaald. Alles of niets. Een joodsche heibel, dat ie maakte....

Charles:

Misschien heeft ie dan nu berouwt Albert:

'k Geloof er niks van Kijk 'es: Nettie 1

(Nettie komt op het dak, gevolgd door Woudhuizen, die haar helpt bij het dragen van haar harp.)

Woudhuizen: Vader was niet thuis. Maar ik heb z'n compagnon gesproken. Die was hier in 't Kurhaus. Hij komt met u spreken. (Dickson af.)

Dr. Hugo Reesse:

Nettie, tokkel wat op je harp (Nettie speelt,

bij de legerstede op een oleanderbak gezeten. Al de kolonisten staan eerbiedig in een hoek bijeen, 't Gouden licht van de dalende zon stroomt onder het tentdak door, Reesse omgevend, Guus die op de punt van het rustbed zit, en Nettie met hare harp. Reesse spreekt, profetisch langzaam.) Dit is het spel, dat Saul verlichtte; de zware ziel van den somberen Saul. Mijne ziel is niet bezwaard. Daarom, vrienden, blijft goedsmoeds en bedrijft geen rouw over mij. Ziet gij dat goud? Als de levensstroom; en het menschdom nijgt naar zijn laving. Deze zelfde hemel gaat door den nacht. Is nĂ¼ de

Sluiten