Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schenschuw maken? Menschenschuw, want dat zóu het zijn. Ik weet wel, dat een. heeleboel menschen het land hebben aan diners. Van je eenvoudigste, allergewoonste; en ik zou dus heel best een bekend zanger kunnen zijn, mèt het besef, dat er geen enkele reden bestaat om als buitengewoon mensch te poseeren, en toch maar zelden naar een diner gaan. Maar mijn geval is nu eenmaal anders. Ik ga hier in de stad op het oogenblik door voor een eenzelvig zenuwlijdersdie, louter van wege de groote kunst, de gastvrijheid van zijn bewonderaars weigert. Toch draag ik zoomin een pels als manen. Ik doe mijn best, zoo normaal te zijn, als iemand, die aldoor reist, kan wezen. Waarom ik dan voor zooveel vriendelijkheid bedank? Ja, beste kerel, dat is nu juist, wat ik je wilde zeggen, maar ook alleen aan jou, in vertrouwen. In mijn leven Is een leed, maar dat niets te maken heeft met mijn vak. Ik houd van mijn kunst, ik leef er voor, en erken dankbaar het vele succes. Wat zou ik dan toch aan de menschen verwijten? De menschen zijn dikwijls haast éven vriend'lijk als jij indertijd voor me waart. Nee, mijn vriend, laat me; ik zeg wat ik meen, en je wéét, het is de waarheid. Kunstenaars hebben hun heele leven waardeering noodig, maar voor een beginner, een arme stakker, zooals ik toen was, is behulpzaamheid en is vooral raad, wat regen-en-zon zijn voor jonge stekjes.

Sluiten