Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

artillerie. Om te bekomen van het woeste leven in Moskou en zijn speelschulden te delgen, was hij het jaar te voren zijn oudsten broeder daarheen gevolgd. Alras ontstaan daarop „De ochtend van den landheer", „De overrompeling" en „De knapenleeftijd". Na een ontwerp voor een Kaukasische vertelling, waaruit later de roman „De Kozakken" is gegroeid, begint hij reeds aan „Jongelingsjaren", een vervolg op „Kindsheid" en „Knap enleeftijd".

Hiermede was zijn naam gevestigd, want Nekrassof, een der invloedrijke redacteurs van het letterkundig orgaan „De tijdgenoot", had zijn „Kindsheid" geprezen en opgenomen. •

In vermelde werken geeft Tolstoy enkel weer wat hij zintuigelijk heeft waargenomen en innerlijk ervaren. Met dien verstande, dat we bijv. in de trits „Kindsheid", „Knapenleeftijd" en „Jongelingsjaren" niet een autobiographie zonder meer hebben te zien. Wie Tolstoys werkelijke leven kent, zal die vergissing niet begaan. Doch, ook ingeval van afwijking begeeft Tolstoy zich niet buiten het gebied van het gebeurde. Hij ontleent zijn stof dan aan het leven van bloedverwanten, vrienden of bekenden.

Het is in „Knapenleeftijd", dat Tolstoys alter ego Necnloedof voor de eerste maal (1854) ten tooneele komt. We zien hem verder in de „Jongelingsjaren". In „De ochtend van den landheer" is hij de hoofdpersoon, de jonge landheer zelf. „De ontmoeting te velde met een kennis uit Moskou" heet te stammen uit de Kaukasische herinneringen van vorst Nechloedof. Ook de reisherinnering „Luzern" behoort quasi tot de „Gedenkschriften van prins Nechloedof". En in Tolstoys laatsten grootenroman „Opstanding" is het voor 't laatst (1899) nog eens weer dezelfde Nechloedof, die ons als de Tolstoy-incognito voor oogen treedt.

Tijdens den Krimoorlog behoorde Tolstoy tot de bezetting van Sebastopol. Hier, terwijl zijn leven ieder uur in doodsgevaar verkeerde, wierp hij met de grootste koelbloedigheid dat meesterlijke schetsje „Sebastopol in December" van 1854 op het papier. Toen keizer Nicolaas, om Tolstoys dichterleven van een vroegen, vrij wissen dood te redden, zijne overplaatsing naar een ' wat minder gevaarlijk punt had gelast, ontstond aldaar het vervolg „Sebastopol in Mei" van 1855, benevens eene vertelling, die met Kaukasische ervaringen in verband stond, getiteld „De houtkapping". Met het oog op de overgave van Sebastopol ra Augustus 1855 schreef Tolstoy toen „Sebastopol m Augustus .

Sluiten