Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mijn eerste kennismaking met dit epos was deze, dat het mii werd voorgelezen, terwijl ik als jong predikant, ziek van teveel medelijden, het bed moest houden. Wat een medicijn! Tuist een boek voor eene ziel, die öf volkomen rustig is ol volkomen rust behoeft. Het wordt begrijpelijk, dat Tolstoy dit reuzenwerk heeft aangedurfd en afgemaakt m het volle genot van huiselijke rust en echtelijk geluk.

Onder de diep bijblijvende schilderingen behooren wederom die van sterven, zooals van het levenseinde des ouden

Bolkonsky. . , I „ , . „ , _

In Tolstoys tweede standaardwerk, „Anna Karenina (verschenen van 1875—1878), is echtbreuk het thema; maar hoe weet Tolstoy de natuurlijkste kieschheid te paren aan het stoutste realisme! Hoe groeit de aangroeiende onrust van de echtelijk ontrouwe- Anna Karénina in ons mee!

Tolstoys laatste groote roman is de reeds genoemde „Opstanding", waarin het jurylid Nechloedof met de grootste moeite het onrecht tracht goed te maken, hetwelk hij in jonger jaren begaan heeft aan een onschuldig dienstmeisje, 't Is een roman met een sterk sprekende moraal, welke niet de minste tegenspraak duldt; doch, uit een technisch oogpunt beschouwd, geloof ik aan de kleinere volksvertellingen i), die in hetzelfde levenstiidvak en met eenzelfde moraliseerende strekking geschreven zijn, nog de voorkeur te moeten geven. Daar• zijn juweeltjes van vertelkunst onder, zooals „Wandelt in het licht , De twee Pelgrims", „God ziet de waarheid, maar Hij wacht en "„Waar liefde woont, daar is God". Vele zijn eenvoudig Bergrede-gelijkenissen in Russisch gewaad.

Na Tolstoys dood zijn nog aan de wereld bekend geworden eenige crootere en kleinere verhalen van verschillenden aard waarvan voor het meerendeel de afwerking jong, de opzet oud is benevens een paar tooneelstukken. „Vader Sergius , „De duivel" en „De vervalschte coupon" hebben een diepen indruk op mij gemaakt. In het tooneelstuk „Het licht dat schijnt in de dlisternis" neemt Tolstoy zichzelven waar en geeft Tolstoy zichzelven weer, zooals zijn naaste omgeving hem waarneemt , en weergeeft. De moede eenzaamheid van den hoofdpersoon ' (Sarynzef d.i. Tolstoy) viel mij onder het lezen op de ziel.

.) In verschillende vertalingen dragen vele vertelUngen een verschillenden titel; ik kies den titel, die mij voorkomt de meest juiste te znn.

Sluiten