Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en plots zie ik, hel rood verlicht, van brand, van moord, voor mij uit:

De Tragische Daad...

België, Luik... Dat is de aanvang der vreeselijke Duitsche Tragedie . .. Hun . .. Daad!... dat is het inleidende Voorspel. Nu zie ik het o zoo goedl Schril snerpt hunne zelfverdediging de lucht door... Maar schriller dan die zelfverdediging snerpt het om mij rond: de Daad is gedaan en niet meer te wenden 1 De Daad, de Tragische Daad, waartoe gedwongen werd een tragisch Volk, waartoe het gestuwd werd door de Noodlottigheden: het groote Wiel rolt af den hellenden weg en niéts is meer, zelfs door goddelijke Machten, te wenden aan de Onafwendbaarheid...

Arm België, het Slachtoffer, geworgd in den noodlottigen greep van wie tragisch aan alle zijden bedrongen wordt. En dié zich zou redden willen, zelfs met een Misdaad. Maar de Misdaad wordt altijd gestraft, ook aan den Heros, vooral aan den Heros, en hoe tragischer hij is, hoe heviger hem het Noodlot straffen zal .<..

Voor mij is dit Voorspel van een ontzettende schoonheid. Een schoonheid, zoo wreed en onmeêdoogend verschrikkelijk, als niet bedachten Aeschulos, Sofokles, Shakespeare...

De aarde der Volkeren moet wel heel oud zijn, om zulke tragedieën uit haar hellegrond .te kunnen doen opdoemen op haar wereldtooneel. Ondenkbaar is wat geschiedt.

* * *

Ik ga smartelijk rond in de stad, door het huis, met weinig woorden, en den zwaren druk om wat ik begrepen heb op mijn hart. Nu zal het verschrikkelijk worden onder dezen blauwen, witwolkigen zomerhemel...

Onderwijl, kleine mensch, die ik ben, bemoei ik mij

Sluiten