Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een E r f o 1 g bij Mülhausen *) en over de Zeppelin 6, die bij de belegering van Luik bommen geworpen had, zoo dat de stad op vele punten in brand stond — verwekten geen enthoeziasme. „Roep toch eens: hoera!" riep een soldaat, die voorbij ging, misschien tegen zijn geheim gevoel in. Maar niemand riep: hoera:... Die gelezen hadden, sleepten langzaam de voeten verder...

Het felle verwachten kwijnt onder gemis van nieuws. Wat gebeurt er op zee? Van morgen ontving ik eindelijk een „Vaderland" van 2 Aug. En lees ik: verscheiden Engelsche eskaders ten Noorden van Vlissingen... Zeventien groote gevechtseenheden, van de Duitsche vloot, die met gebluschte vuren koers zetten naar het Skagerag... Dus — sedert heeft Engeland aan Duitschland den oorlog verklaard — gebeurt, i s er reeds iets op zee gebeurd, moét er iets op zee zijn gebeurd! En wij weten bier niets. Vermoedelijk gebeurde er iets, dat de Duitsche pers nog niet openbaar maakt... Wij spreken aan tafel maar zoo min mogelijk over zulke veronderstellingen. .. Toch zie ik bij sommigen der gasten ook groote bezorgdheid, vooral over de vloot, bij anderen overheerscht weêr een zichzelf opgedrongen optimisme.

Mijn aanteekeningen sleepen zich voort. Er is niets te vermelden. De dagen gaan rustig voorbij. Alles wacht...

12 Augustus.

In Berlijn schijnen de overwinningen in Elzas en Lotharingen groote emotie te hebben verwekt; hier heb ik van die emotie niets gezien. Zelfs de overwin-

') 22 Aug. Wij weten n u hoe bloedig het in Mülhausen toeging. Hoe de Franschen op den Aïda-marsch binnen trokken, ingehaald door de Fransch-gezinden, hoe de stad werd in brand geschoten door de toe stormende Duitsche troepen, hoe de Fransche weêr werden verjaagd. (?) Dat alles liet het lakonieke telegram niet doorschemeren...

Sluiten