Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En ik blijf mijn duif voort voederen, dankbaar aan het beest, dat het gekomen is en wel wat kruimels wil pikken, om zelf te eten en mij te verstrooien ...

God, God, wat verveel ik mij...! En dat 16 Aug., durende Wereldoorlog!

Een briefkaart!! Een Duitsch gestelde briefkaart van mijn zuster uit Den Haag! Lieve zus, je enkele woorden worden over en over en over gelezen! Wat ben ik blij te weten, dat jullie het goed maken 1!

19 Augustus.

Enkele dagen zijn voorbij gegaan. Ik had niéts nutteloos toe te schouwen. München wordt stiller en stiller, leêger en leêger; geen auto snort meer rond. De Amerikaansche kolonie vervloeit langzamerhand naar Holland waar zij scheep gaat. Wij zelve praten dikwijls of wij niet naar Holland zullen gaan. Vooral omdat ik geen werk, proef of copie, verzenden kan. Ik ontvang nu énkele brieven. Maar géén Hollandsche courant, dien wij zeer missen. Wij kunnen de Corriere della Sera koopen — zeer onregelmatig — en vergelijken die berichten met die der Duitsche couranten. De Corriere is niet zeer Duitsch... Waar is de Waarheid te vinden! Je wordt suf van al die tegenstrijdige berichten.

Ik heb niets geen werklust. De legende van Elyata blijft liggen sluimeren als de Schoone Slaapster... Misschien geen honderd jaar, maar toch... Zal over een jaar de oorlog gedaan zijn? Zullen wij van den winter naar Italië kunnen gaan? Zal Italië neutraal kunnen blijven? Wij leven in duizend vragen en onzekerheden. Hier in München voel ik mij als moreel gevangen, omdat ik weinig voeling met Holland meer heb, vooral omdat — dat heb ik al driemaal gezegd — ik mijn wérk niet zenden kan en geen couranten ontvang. Aan tafel spreek ik maar niet veel, vooral niet over wat

Sluiten