Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spelen 1 De nieuwe geslachten, die zich voor bereiden... Want de dingen herhalen zich, zullen zich nog eeuwen lang herhalen... „Gespenster!!" Wat een kinderen, wat een Beiersche kinderen! Zij spelen en galmen en gillen! De leêge stad is vól van hun laweide... Maar als het een oogenblik vergild en vergalmd is, is alles doodstil, beklemmend stil!

Bi wou, dat ik werken kon... aan mijn MoorschGothische legende. Aan iets héél anders dan aan Wereldoorlog en Hedendaagschheid. Maar ik kan niet. Trots mijn gedwongen weinige medeleven met de hedendaagsche gebeurtenissen, is mijn hoofd toch suizende van een vreemd, nerveus gesuis om die gebeurtenissen... Zelfs nu de machtige dreun verdreund is, schijnt er toch iets te ruischen, van verre aan, een vaag gekletter van krijgsgedruisch...

Niéts dan nervoziteit. Hier in München is het verschrikkelijk veilig. Ontzettend veilig. Belemmerend veilig. Van louter veiligheid suf ik over mijn Nuttelooze Toeschouwingen...

— Als we België verdeelen gaan, zeggen de Duitschers aan tafel: krijgt Holland ook een stuk...

Een stukje koek, omdat we zoo „artig" zijn. Ze willen ons Vlaanderen geven, het land der zelfde taal... Zullen wij Vlaanderen willen hébben, nadat wij éénmaal, België en Nederland (ook al weêr als kleine jongens) hebben gevochten?? vragen zij mij, geïnteresseerd.

Bi weet het niet, ik glimlach maar, vaagjes en pijnlijk. Bi praat maar liever niet over België. Bi kan hun niet zeggen, hoe tragiesch ik het lot van België vind...

* *

Plotseling...

Terwijl ik te suffen zit over deze Bladen, davert buiten door de doodstilte eene beweging aan... Een

Sluiten