Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dreunende beweging, langs de Briënnerstrasze... Ik gooi mij naar het raam en zie de menschen-massa zich voort bewegen naar het Wittelsbacher-palais, waar de koning is...

— Er is iets gebeurd!! roep ik uit en zonder iets te veranderen aan mijn huisgewaad, stort ik op verlakte lage schoenen naar buiten.

In der daad is er iets gebeurd. Enkele vlaggen zie ik reeds wapperen en in de eerst flegmatische, bedrukkende doodstilte van München bruischt een enthoeziasme omhoog, terwijl steeds de daverende massa naar het Wittelsbacher-palais aan zwelt als een zee.

Voor den boekhandel van Jaffe, verdring ik mij met anderen voor het nieuwe telegram. En het is officieel en het meldt van de groote overwinningen langs een üjn van 70 K.M., grooter dan de gevechtslinie in '70 was, tusschen Metz en de Vogezen, onder opperbevel van den kroonprins Ruprecht van Beieren. Vele duizende gevangenen, vele stukken geschut veroverd en de Franschen in paniek op de vlucht. -

De groote slag! En de groote slag een overwinning... Hoe is in éen oogenbÈk de stemming in. München veranderd 1 De straten zwermen van menigte — waar komt zij eensklaps van daan ?! — nadat de stad dagen lang uitgestorven, verlaten scheen... Alle oogen schitteren, alle gezichten gloeien in koorts, reeds schallen weêr hier en daar de hymnen: het is eene meêsleepende aandoening, een immense aandoening, die de stad door trilt Na de vaalheid der zons-verduistering is de zon door gebroken door zware wolken, die hangen boven de Theatiner-kerk. De menschenmassa is opgegolfd tot een zee en stort zich óver het ijzeren hek in den boomrijken voorhof van het Wittelsbacher-Palais: een Gothische burcht (Engelsch-Gothisch moeten wij bekennen) achter de zware, dikkruinige kastanjes. Alle oogen gaan naar het balkon... De hymnen, de hymnen schallen weêr. Ik heb ze in dagen niet meer

Sluiten