Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er niets aan doen: Ik onderga. Het is misschien het Einde... Zoo niet van Alles, van Veel... De Wereld éen Brand, een Vlam, naar de heilige Goden toe?

Wat zoü het rustig zijn als het zoo was...

Want de Menschheid is hopeloos hulpeloos. Zij is niet veranderd sedert Kaïn Abel versloeg...

En van af andere werelden zien andere, gezegendere Menschheden in machtelooze ontsteltenis op onze vlammende, bloed-overgolfde Aardbol neêr...

Dat alles uit bloede, dat alles op vlamme, naar de Goden toe: ik vind het goed. Want ik ben moê van deze Wereld en dit Leven.

En of ik in Den Haag, in München of in Florence ben, het is alles, alles het zelfde. Het is een groote Wanhoop over de Menschheid, een groote, immense Melancholie, waarin ik mij verloren voel en niets meer hoop en niets meer weet en niets meer wil...

Het is mij eigenlijk alles het zelfde, al poog ik ook belang te stellen, van dag op dag, in de détails van dit vreeslijk Gebeuren.

Wat zoü het heerlijk zijn niet meer te leven, maar te rusten in een groot, zalig, kalm Niets, in een eeuwig blauw ...

Is het de moeite waard elkander te vermoorden op groote schaal, om „de suprematie van de Wereldmacht" ... als toch alles daarin eindelijk vervloeit... in het groot, zalig, kalm Niets, in het eeuwige blauw... ?

Ik weet hét niet, o Goden: gij, gij weet het alleen.

* * *

27 Augustus.

Wij zien van de paleizen de zwarte vlag waaien. De zwarte vlaggen somberen tegen den grauwen hemel aan! Wat is er gebeurd?

Het Erfprinsje is gestorven. Luitpold, 13 jaar, de

Sluiten