Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Engelsche vliegeniers zoo zwierig evolueerden door het azuur — wie had gedacht, dat zij thans alléén het luchtbeeld van den Volkerenoorlog beheerschen. Voor mij, zie ik, in verbeelding ze zweven, over Luik, Namen, neêr donderende hunne verdelgingen in stralen uitspattende bommen; over Brussel... en zij sparen de Grand'-Place, het Stadhuis, het Broodhuis, geheel dat wonderplein van Gothiek en Renaissance, de St. Gudule... Maar zij varen over Antwerpen, zij zullen naar Londen varen ...

Zij alleen, de Zeppelinen, zij verwerkelijken nu in de gruwelijke realiteit de illustraties van vroeger, die wilden schetsen den toekomstigen Wereldoorlog...

Waar zijn de bevallige libellen, de heerlijk gracieuze luchtvogels en -juffers der Fransche av i at e u rs?

Over Namen — de weg ligt open — naar Parijs? "Over de Noordzee, langs ons stil huiverende land, naar Londen?

Of niet?

Zal Duitschland zegevieren, trots zoo véle vijanden, of zal het bezwijken ... ? Aan het slot zijner Tragedie?

— Wij zullen winnen! roept de oude, rheumatieke baron aan tafel; en — voegt hij er bij — ze zullen ons nog meer haten dan vroeger!

Een waar woord.,. als het eerste deel van het orakel bewaarheid wordt.

De Duitschers waren nergens geliefd: zij zullen het, na een zege, niét worden.

Ik, voor mij, weet wel zeker, dat ik hen niet lief heb. Maar ik bewonder hen, omdat zij tragiesch zijn en tragiesch strijden voor een Ideaal tegen velen.' Zoo als een tragische heros strijdt...

Hun Ideaal is vooral een obsessie, die wie niet bij hen staan, niet begrijpen, niet doorzien.

Dat Ideaal is de liefde voor hun land en zijn grootheid, eene liefde, die hun zelfs tot Misdaad voerde ...

En ik geloof niet, dat een ander volk zoo dit Ideaal

Sluiten