Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Honger, die de Revolutie vóórgaat, met haar bleeke, holle gelaat.

Revolutie, die misschien alléén Oorlog bezweren kan, Oorlog, die verklaard zal worden, wanneer...

* * *

Dan zullen de tragiesche Duitschers een zich verklaard hebbenden vijand méér kunnen tellen ...

IX.

Florence, 21 Sept.

Het ligt in mijn karakter altijd te betreuren dat wat ik niet meer heb en niet genoeg te waardeeren, dat wat ik heb. Zoo zoü ik dezer dagen in München willen zijn, zoo betreur ik nü, dat ik niet in München ben. Want sedert den dag, dat wij vertrokken, is in Frankrijk de terugtocht der Duitsche legers begonnen, hebben zich de reusachtige epopeeën ontrold langs de Aisne en de Marne, is de Duitsche hoop Parijs binnen te trekken, verijdeld. Ik heb in Duitschland bijgewoond de dagen der afwachting en daarna de dagen der overwinningen, ik zoü in Duitschland nu ook de dagen der teleurstellingen willen bij wonen. Wat zullen zrj vreeslijk zijn, die teleurstellingen; wat zullen zij overstelpend drukken op de Duitsche ziel, die teleurgestelde verwachtingen, wat zullen zij verbitteren wie immer nog steeds overwinnaar waren! Ik kan mij de Duitschers niet voor stellen, zich en elkander bekennende, dat de kans is gekeerd. Dat de eerst zoo woest overstelpende vloed tot een plotse ebbe van wanhoop verworden is. Er móet reeds wanhoop zijn in het Duitsche huis, dat ik bewoonde, wanhoop onder die Duitsche menschen daar, wier trotsche illuzie — slechts nu en dan aar-

Sluiten