Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeiend doorrild van dadelijk onderdrukte weifelmoedigheid — blééf glanzen voor hunne lichte, koortsige, starende oogen heen. Wat zal de angstige druk nog méér dan in die dagen, toen de berichten maar uitbleven, somberen over die mooie zomerstad, waar nu reeds de parken en bosschen gelen zullen gaan van vroegen, Noordelijken herfst, waar de zoo prachtig Noordelijke herfst, in harmonie met den wanhoopsweemoed der zielen, nu de bladeren zal beginnen te strooien; waar de Noordewinden die dwarrelbladeren zullen voor zich uit waaien — zoo vroeg, zoo vroeg! — als of elk blad een flarde méér ware van de trotsche Duitsche verwachtingen, verwachtingen zoo trotsch als de boomen zelve rond die Duitsche stad, de boomen, die ik zoo fier heb zien verheffen hun Ruysdaelsche looverkruinen in de witte wolkmassa's der blauwe luchten, de luchten, die nu grauw en zwaar bewolkt als een tragische hemel zullen drukken over de vertwijfelende zielen.

Ik betreur bijna die donkere stemmingen in stad, lucht, en menschen, niet te kunnen waar nemen, als eene schoonheid, eene tragische schoonheid, die mij is ontgaan ... .

Want wie eenmaal niet anders is dan de schoonheidszoeker — hoe nutteloos, hoe zieleklein voelt hij zich in deze verschrikking der dagen! — kan zelfs zich niet veranderen als de Wereldorkaan woedt om hem heen.

Reusachtig die orkaan, als wij binnen hare cataclysmen weg duiken ...

Kinderlijke drift, als onze geest öp waart en zich verbeeldt tusschen de starren haar te aanschouwen.

* * *

Ik moest liever waardeeren in Florence te zijn. Al is ook hier de vreeslijke druk niet te ontkomen, al raadt men ook hier de voorbereiding tot den oorlog

Sluiten