Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

je bed slecht te vinden in Parijs en, in Londen, dat ze oneetbaar koken.

— Rudolf, zeide Hans heel ernstig met de groote, blauwe oogen wijd open; ik slaap zelfs op een stroozak en als je honger hebt, ach, dan is „mutton" met in puur water gekookte groenten toch óok wel smakelijk.

Hans trouwde. Hij* was dol verliefd op zijn vrouw, een beelderig mooi meisje, dat noch Annaatje, noch Marietje was en hij werd vader van drie aardige, blonde kinderen.

Rudolf trouwde niet, maar hij had ongetwijfeld succes in de Nederlandsche litteratuur. Hij vroeg zichzelven vaak af, of het de moeite waard was te schrijven maar Hans vroeg zich -nimmer af of het de moeite waard was, met zoo weinig middelen, zulk een groot huishouden op te zetten, en te vervolgen.

Na de geboorte van haar vierde baby stierf de vrouw van Hans. Hij was heel verdrietig maar toen hij eens, alleen, bij Rudolf zat, die hem juist zijn laatste novelle had voorgelezen, zeide Hans:

— Rudolf, hoe is het toch mogelijk, dat je altijd zulke sombere onderwerpen kiest, om te beschrijven. De mensch heeft opwekking noodig en de kunst moet die aan den mensch geven. Kijk, je verhaal van de psychologische zielsverwikkeling van die twee triestige menschen, was héél interessant, maar ik had het interessanter gevonden als het niet zoo triestig eindigde. Een dubbele zelfmoord, vreeslijk! Maar weet je, dat ik zoo een goede juffrouw-huishoudster bij mijn kinderen heb gekregen? Een allerliefste vrouw, van middelbaren leeftijd; waarachtig, ik heb het uitstekend getroffen en je moet eens komen zien hoe netjes het er bij ons uit ziet; den laatsten tijd met die langdurige ziekte van mijn arme, lieve vrouw, liep wel alles in het honderd...

Rudolf woonde nu, alleen, in een mooi huis, dat een oom hem had na gelaten; het ging hem heel goed wat het materieele betrof en hij had véél succes, wat

Sluiten