Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoü dan nüsschien nóg vinden, dat de mest eigenlijk heel welriekend is en weldadig om in te liggen... dan zoü ik zoo véél kracht van wanhoop bij me voelen op komen^ dat ik je zekerlijk vermoorden zoü, zonder dat azijn en water iets helpen zouden. Ga dus heereboeren en verschijn nooit meer voor mijn blik. Ik heb lange, lange jaren onzegbaar geleden door je onverstoorbaar optimisme: ik wil nu eindelijk bevrijd van je zijn, om ongestoord mijn pessimistischen roman te gaan schrijven, waarin ik, door mijn hoofdpersoon, de vraag wil doen stellen of het leven de moeite waard is geleefd te worden. Verdwijn 1!

Door huisknecht en keukenmeid gesteund, verdween Hans uit Rudolfs oogen. Zij hebben elkaar nimmer weer gezien. Ik geloof niet, dat het heel goed gaat met Hans' boerderij te Laren maar Rudolf, die zijn pessimistischen roman bezig is te schrijven, vindt bepaald, dat het leven zoo kwaad nog niet is, nu hij voor goed met Hans heeft gebroken. Hij heeft het mij verleden zelf gezegd.

Sluiten