Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

middagdutje ontwaakt, is gewoonlijk slecht te spreken. Van Vliet was vandaag heelemaal niet te spreken. Hij voelde alleen neiging om eens flink te kankeren,... Indisch te kankeren, over allerlei dingen die hem de laatste dagen gehinderd hadden. En omdat er niemand in de buurt was, waartegen hij zich uiten kon, zat hij in zichzelf te vloeken over de verdraaide hitte, die nog ondragelijker scheen hier in de bergen dan inBatavia. Was hij daarvoor naar boven gekomen? Het mocht te Batavia misschien op den thermometer warmer zijn,... aan de temperatuur te voelen leek het hier een hel! En dan ... in Batavia had je tenminste je eigen huis, je eigen mandikamer en je eigen bed om je middagslaapje te doen, in een groote en ruime slaapkamer. Maar hier in die benauwde hotelkamer, de grootste nog wel van het heele huis, had hij den halven middag liggen woelen op het broeiïge bed, omdat de slaap niet komen wilde. Was je daar nu boven voor? Was dat nu het koele Sindanglaja, waarover Marie het al weken te voren gehad had, omdat zij zich nu eenmaal in het hoofd gezet had, dat je voor je fatsoen in den Oostmoeson niet in Batavia kon blijven?

Toevallig een paar warme dagen, had de hoteleigenaar gezegd ....

Ja, toevallig, maar dat duurde nu reeds tien van die toevallig-warme dagen. Het was altijd toevallig zoo warm, als hij eens naar boven ging. Verleden jaar in Garoet, toevallig een paar warme weken en het

Sluiten