Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jaar daarvoor in Soekaboemi, toevallig een warm maandje.

Hij was toch maar het liefste thuis, in zijn ruime en koele huis op Tjikini, en overdag op kantoor aan de Kali Besar. Men kon dan zeggen dat het in de laagvlakte heeter was dan hier in de bergen — hij voelde het daar tenminste niet zoo broeiend als hier. Maar Marie had het weer in haar hoofd gezet, de Janssens gingen naar boven, de familie Pronk ging naar Garoet, heel Batavia, dat zich respecteerde ging een kouden neus halen, en nu moest persee zijn neus ook koud wezen, tenminste in naam. In werkelijkheid had hij het in jaren niet zoo warm gehad. Verleden jaar in Garoet had hij het bezworen, dat hij een volgend keer niet meer mee zou gaan en nu zat hij waarachtig weer boven. Waarom? Om den kouden neus dien hij niet bad, en dien hij bij zulk weer ook niet krijgen zou. En om zijn vrouw, die het wilde, omdat het chic stond, omdat het erbij hoorde, als je tenminste voor vol wilde worden aangezien.

Hij had tegengeprutteld, gezegd dat hij geen hond was, dat zijn neus koud genoeg was, — ja, ja, het leek waarachtig wel of Indische menschen honden waren — maar hij had weer toegegeven, omdat ze gezegd had, dat Emmy ook wat moest hebben. Ja, Emmy, Emmy, om Emmy had hij het alleen gedaan. Als je een dochter had, moest je er wel eens uit, ook al was ze al zoo half en half verloofd. Anders

Sluiten