Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

alsof zij druk met het theeblad bezig was, keek toen zij naderden als toevallig en verrast op, zei met een zangerig uithaaltje, dat zij zich in Indië had aangeleerd :

— Dag Mevrouw, dag Juffrouw Post. Gaat u baden? Warmpjes nog, hè dames? Ik zeg net al tegen mijn zwager, het lijkt wel een broeikas. Als we geweten hadden, dat het hier zoo warm zou zijn, waren we liever naar Tosari getrokken. Pannas.ja?

Mevrouw Post, die al half voorbij was geloopen, bleef uit beleefdheid een oogenblik staan, zei: — Warm, ja heel warm; terwijl haar dochter er geaffecteerd bijvoegde :—Ontzettend warm, exceptioneel warm... ja ?

—- Emmy is gaan zwemmen, zei mevrouw van Vliet, het water in het meertje moet zoo lekker frisch zijn, dat zeggen ze allemaal.

Er kwam een valsch lachje over het donkere gezichtje van Tootje Post, en terwijl zij haar kimono even vaster om de lendenen sloeg, zei ze langs haar neus: — O zeker weer met Mr. Sweet, je zou zeggen, wat een zwemmanie ineens ...

Mevrouw van Vliet voelde de steek, zij had een oogenblik lust te antwoorden. „Gaat het je wat aan, zeg je dat, omdat hij niet naar jou omkijkt?" ma*r dan vertrok zij haar gelaat tot een lief lachje en zei: Och het is zoo gezond, en als we in Batavia terug zijn, komt er niets meer van, nietwaar ? Drinkt u misschien een kopje thee mee? Toen zij het gezegd had, voelde zij pas dat zij

Sluiten