Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Als je wilt, zal ik hem hedenavond in zijn gezicht zeggen, wat ik van hem denk, ik heb dat niet gedaan, omdat jullie er steeds bij waren en ik het weinig opgevoed vond, in bijzijn van dames scènes te maken.

— Nee, doe dat maar niet. Zij staarde even in gedachten voor zich uit. — Doe dat maar niet... Waarom zou hij dat alles jokken, hij heeft daar toch. geen belang bij?

— Misschien wel. En je weet heel goed wat ik bedoel, nee, schudt nu maar niet met je hoofd, je weet het heel goed, mijn instinct zegt me, dat hij niet eerlijk is.

— Wat ben je kwaaddenkend, Ru, ik zou bijna zeggen ...

Ru legde zacht zijn hand op haar mond: — Je moet nge niet zulke leelijke dingen in mijn gezicht zeggen, Emmy ... ik weet wat je zeggen wou ... ik ben Indisch, hè? Er vloeit Indisch bloed door mijn aderen en dat zou mij wantrouwend maken. Och, wij Indischen zijn natuurmenschen, minder nuchter dan jullie Hollanders. Wij luisteren nog stil naar de stemmen die in ons spreken, voorgevoelens, verdenkingen, vermoedens. Waarom mag dat niet. Wij zijn in zoo heel andere omgeving opgegroeid, dan totoks, daar in het nuchtere en zakelijke Holland. Och, als kinderen hebben wij immers al geluisterd naar de verhalen over Goendoeroewoes en Kortjatjies, over goede en kwade

Sluiten