Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ru schrok even, maar kalm ging hij door. — Ik sprak hier niet van je ouders, ik sprak in het algemeen en over Mr. Sweet in het bizonder.

— Weet je wel dat je me beleedigt?

— Dat wil ik toch heusch niet Emmy, jij bent hier geboren, op jou slaat het volstrekt niet. Jij bent meer Indisch dan je denkt. Jij bent een van degenen, die zich in Holland niet meer thuis zouden voelen. Maar wat dien Engelschman betreft, jij verkeert ook in den rqes, jij vindt het ook heerlijk dat een Engelschman notitie van je neemt, het is bij jou ook den heelen dag Sweet voor en Sweet na.

Emmy voelde dat het bloed haar.naar de wangen schoot, en driftig viel ze uit: — Neen, je vergist je Ru.

Ru, die haar opmerkzaam had gadegeslagen, had ook den gloed over haar wangen zien slaan. Hij greep haar polsen en zei hartstochtelijk:

— Dan is het liefde. Je houdt van dien man. Met een ruk bevrijdde Emmy zich, eerst poogde

zij in een schaterlach uit te barsten, maar dan sprongen haar de tranen in de oogen. — Je bent gek, zei ze, gek ben je.

— Zeg op, ik wil weten wat het is, Emmy.

— Niets is het, niets, die man laat me absoluut koud en onverschillig, maar als je zoo akelig jaloersch wil zijn, dan kan ik het niet helpen. Ik hou van jou, van jou alleen, maar nee, nee... Zij barstte ineens in snikken uit. — Ik weet het ook niet, ik weet het niet, die man enerveert me zoo.

Sluiten