Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waaruit je in drie weken Engelsch kon leeren, dat was nou de heele kunst. Als er wat van kwam ... van Emmy met dien Mr. Sweet, nou verdraaid dan zou hij zich dadelijk zoo'n boekje aanschaffen en je zou eens zien, hoe gauw hij het kende. Hadden ze daar nou zoo prat op te gaan? Een peulschilletje, Engelsch, hij had er al heel wat van opgepikt: Yes, Allright, Senk you, Kwijt rijt, Goed bije,... was dat nou zoo'n moeilijke taal?

Een eind achter hem kwamen de tandoes van Mevrouw Post, van zijn vrouw en van George.

George had eerst geweigerd mee te gaan, toen had hij den tandoe gekozen, omdat je daarin de minste last van de warmte had, maar nu hij in de verte Sweet voortdurend naast het paard van Emmy zag, dat duidelijk aan de witte pooten te herkennen was, speet het hem toch weer geen paard te hebben gekozen.

Mevrouw Van Vliet had al driemaal gezegd, dat het „Oeff, pannas!" was, en mevrouw Post was nu een verhaal begonnen over een ontzettende hitte, die zij eens meegemaakt had op een tocht in het achterland van Padang. — Ondragelijk mevrouwtje, zei ze, het was gewoon ondragelijk.

Mevrouw Van Vliet, die er toch eenigszins mee gecoiffeerd was, dat de Posten hen zoo naliepen, en die gerustgesteld was, nu ze zag dat Mr. Sweet geen oogenblik van Emmy week, luisterde vriendelijk en viel nu en dan eens bij met woordjes

Sluiten