Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarom hij dan niet. En dan lachte hij weer, met iets goedigs in de oogen.

Alle Engelschen hadden zooiets goedigs in hun oogen, dacht Emmy. Zij zag op hem neer, terwijl hij zoo naast haar ging, in het flanellen sporthemd, en dito broek, die door een leeren riem om de heupen werd opgehouden. Zou een Hollander zoo'n dracht staan? Die liepen altijd in hun hoog gesloten toetoep-jasjes, vonden het te veel moeite zich met een overhemd te kleeden en hun broeken hingen meestal aan bretels als een zak om hun lichaam. Zij kon niet nalaten met een stille bewondering in haar blik naar Mr. Sweet te zien. Bij Ru dacht ze daar nooit aan, bij hem luisterde zij meer naar wat hij sprak, zijn uiterlijk zei haar weinig. Mr. Sweet was anders, had de gave van de „empty speech", hij kon babbelen over allerlei dingen,, die nooit diep gingen, die niet vermoeiden, die aangenaam aandeden, en waarbij men toch nooit het idee had zich te vervelen.

Ru sprak over onderwerpen, Sweet scheen te babbelen over dingen, die hem zoo voor den mond kwamen, en waarnaar men toch gaarne luisterde.

Nu zei' hij: — Well, I like to be here with you, so quite alone.

Zij merkte nu pas, dat door de vlugheid van zijn gang de andere paarden, die hun snelheid naar dien van de luie drijvers regelden, een groot

Sluiten