Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of Garoet had de man irionisch gelachen, en de krant weer opgenomen, ten teeken dat hij het onderhoud als geëindigd beschouwde, en het debat gesloten.

Brieschend van woede was Van Vliet weggeloopen. Van zoo'n Indische hotelhouders-redeneering had hij niet terug, gehad. In Soekaboemi of Garoet was het al even slecht. Hij was van plan geweest den zelfden avond nog te vertrekken, had het uitgesteld tot den volgenden morgen en toen weer tot den volgenden morgen ... Kon je van een Indisch hotelhouder in de binnenlanden wat anders verwachten? Maar toen er een paar menschen ziek werden, en een dokter-logée dit toeschreef aan het nonchalant gekookte, water en toen een klacht daarover, door den eigenaar beantwoord werd met de vriendelijke mededeeling, dat er op de wijnkaart heele goede merken stonden, en ganzen ongekookt water prefereerden, gaf hij order de koffers te pakken.

Tegen zulk een ellende woog zelfs de stijgende achting der medelogées niet op. Inplaats van koeler, werd het de laatste dagen bovendien nog warmer, de gasten verveelden zich, lagen den heelen dag voor hun kamers op krossi malas, te loom en te indolent om afleiding te zoeken; er werden geen tochtjes meer ondernomen, er werd weinig getennisd. en des te meer kwaadgesproken.

— Nu was het genoeg, had Van Vliet gebromd . .. jullie kunnen nog blijven... ik ga!

Sluiten