Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Emmy had eerst tegengesproken .. . Maar ik ken hem nog zoo weinig en ik hou heusch veel van Ru, maar haar vader had gezegd: Nou daar heb je tijd voor, om er over na te denken, nog tien dagen, dat is dunkt me lang genoeg, dat is heel lang, je hoeft nu nog niet te besluiten, je denkt er maar eens over na, en je gaat maar eens wat vrijer om met die John. Aardige kerel hè, net een man voor jou, zeg, wat zullen ze de pest in hebben in Batavia, als ze hooren dat me dochter met een Engelschman trouwt,... het is maar geen kleinigheid, een Engelschman, alle meisjes in Batavia zouden er hun handjes voor dichtknijpen, een Engelschman, die bovendien rijk is, die reizen om de wereld maakt, die naar Japan wil en China, die in Australië en in Kaapstad is geweest...

Toen was het ineens over haar gekomen, dat het toch heel vreemd was, dat ze zich binnen enkele dagen misschien zou moeten verloven met dien vreemdeling, die, al was hij haar zeer sympathiek, toch feitelijk een vreemdeling bleef. En ze had langer uitstel gevraagd, tot Ru terug zou zijn.

Maar haar vader was driftig opgevlogen. — Wat? Die Indo, moest die ertusschen komen, had hij niet altijd wat tegen hem gehad. Wat was het voor een vent, je hadt nooit wat aan hem, geen man voor de conversatie; dat leek naar niks, dat was nou heelemaal geen huwelijk voor zijn dochter.

Sluiten