Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Maar u heeft het vroeger toch zelf ook gewild, had ze gezégd, er is een tijd geweest, dat niemand beter dan Ru was... 1

Maar Van Vliet was haar in de rede gevallen. Hij gewild? Ma wou het, en zijn broer George, die hadden er achter gezeten, hij had slechts noode zijn toestemming gegeven. Kom, ze moest er maar eens over denken, haar vader was de kwaaiste niet, wist heel goed, wat het geluk van zijn kind was*, en die meneer Verkerk zou haar geluk niet zijn.

Tien dagen waren ze nog samen in Sindanglaja gebleven, alle dagen was hij bij hen geweest, men had tochtjes gearrangeerd, opdat ze samen konden zijn en John was steeds dezelfde gebleven, uiterst correct. Hij had nooit meer gesproken van. Ru, die hem toch beleedigd had, hij had haar met allerlei attenties omgeven, zooals alleen een Engelschman dat kon. Hij was zoo dikwijls en zoo veel bij haar geweest, dat men er in het hotel al over begon te praten. Eerst had juffrouw Post haar een gentle hint gegeven, toen had mevrouw Post haar uitgehoord, en iedereen scheen veel vriendelijker voor haar, dan toen men meende, dat ze zich met Ru zou engageeren. 'fri>•

Het was toch wel waar, wat vader zei... door je te verloven met een Engelschman neem je ineens een heel andere positie in de wereld in.

De Posten waren eenige dagen eerder vertrokken en hadden haar uitgenoodigd, zoodra ze in Batavia

Sluiten