Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Emmy hoorde hem komen, zag niet op. Zij had het gesprek in de gang verstaan, en wist dat oom haar iets zou komen zeggen. Maar hij keerde zich tot haar moeder en zei. — Ik zou dat nou maar laten Marie, je leert het toch niet meer, en je heb er niets aan.

Mevrouw keek hem eenige oogenblikken aan. Als hij dat vijf minuten eerder gezegd had, toen Van Vliet hier nog was, zou zij hem zijn bijgevallen, nu wou ze zich dit niet laten zeggen.

— Het gaat je niets aan, zei ze, ik weet wat ik doen en laten kan.

— Maar jullie zijn gek ...

— O dank je, the book is black, the book is black ...

— Toe nou oompje, zei Emmy.

George werd een oogenblik driftig... — Och wat, jij ook al, jij hebt ze allemaal gek gemaakt met je Mr. Sweet, nee, praat me der niet van, het heele huis lijkt wel stapel, alles ineens Engelsch, een Engelsche leeraar, Engelsche boeken, Engelsche woorden aan je kop, Engelsche schoenen, Engelsche sausen, Worcester, Piccadilly, of hoe heet dat goed, Engelsche jams en je stikt den heelen dag in de rook van Engelsche sigaretten ...

Mevrouw had wel haar vingers weer in de ooren gestopt, maar toch scherp geluisterd, nu vloog ze op. — Hoe kan ik nou zóó leeren, gaat het je wat aan, als Van Vliet die dingen nou lekker

Sluiten