Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vind, het is hier toch zijn huis, ik ga naar de voorgalerij, zoo kan ik niet leeren ...

George keek haar hoofschuddend na, en zag dan Emmy aan.

Hij had al spijt van zijn uitval tegen haar, zei nu veel zachter. wÈM

— Neen, me lieve kindje, op jou ben ik niet boos ... die menschen moesten wijzer zijn. Jou had ik wel wijzer gekregen, als die Engelsche ziekte hèn niet in het hoofd was geslagen. Ik kan er gewoon niet bij ... een kerel waar ze niets van weten ... maar ook niet zooveel...

— Maar Oompje, wat ziet u toch alles donker in, hij zal toch alles niet liegen. Het is nu eenmaal zoo. Pa staat erop, hij zegt, dat niet alleen het mijne, maar ons aller geluk ermee gemoeid is, ik heb er vanmorgen nog eens met hem over gesproken, hij werd razend, toen ik nog veertien dagen bedenktijd vroeg, omdat John mij nog zoo vreemd is.

— Je had in Sindanglaja niet zoo aarzelend moeten optreden, kindje, toen je vader je voor het feit stelde. Je had in ieder geval een veel langer tijd uitstel moeten vragen, minstens een maand, opdat ik ook voldoende inlichtingen naar hem had kunnen inwinnen. Aan het consulaat wisten ze niks van hem.

— Maar bent u dan naar het consulaat geweest, oompje, laat hij dat toch niet hooren. Wisten ze niks? Maar hij is hier ook maar doortrekkend, dat weet u toch, dan laat je je niet inschrijven.

Sluiten