Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Oh nothing, nothing, het is niets, alleen wat hoofdpijn vandaag.

Emmy was blij, dat zij haar vader hoorde binnenkomen.

Hij had zich de gewoonte, iemand met Halloh te begroeten reeds eigen gemaakt, en met zijn breeden lach ging hem dit goed af, maar nu scheen hij toch van plan er nog iets bij te voegen. Emmy zag, hoe hij het Engelsche boek in de hand hield, eerst iets poogde te zeggen, maar toen hij zich dit niet scheen te herinneren, ineens naar het boek greep en naar Sweet stapte, terwijl hij las: How do you do, Sir, Very well, allright.

Dan barstte hij weer uit in den ronden lach, die aangenaam klonk door de jovialiteit.

Emmy voelde dat zij kleurde, maar Sweet scheen het niets vreemd te vinden, en als in de wolken, zei hij:

— Well well, kijk eens aan, how do you do Sir, quite well, thanks, but I say, quite an Englishman!

— Kwijt een Englishman, hoor je dat Emmy, ja je vader leert het wel. Mr. Sweet, wy spiek English, om te... hoe zal ik zeggen, om te oefenen, hè, hoor maar, the table is heavij, heavie bedoel ik, hoe zeg ik dat?

— Wonderfull, how wonderfull, en soo koet accent, quite right, well wonderfull, zei Sweet enthousiast.

Van Vliet raakte door die bewondering geheel op dreef, zag Sweet vroolijk aan: — Ja, hè, ja, yes... wonderfull, ja, ik leer het wel... kwijt

Sluiten