Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rijt... ja, zeg en dat andere, hè, van die brief, dat is ook kwijt rijt hoor... kom ... geef je meisje een zoen, dat doen wij zoo in Holland.

George, die juist was binnengekomen, hoorde de laatste woorden en keek naar Emmy, wat die doen zou. Zij zag een oogenblik hulpeloos om zich heen en vluchtte dan in George's armen weg.

— Oompje, o, oompje ...

George kon alleen stamelen: — Kindlief kindlief, maar hij had een gevoel, of hij haar tegen Sweet in bescherming nam, en dat deed hem goed.

Van Vliet begon luid te lachen — Kom kom, dat komt wel in orde, je ziet John, ja, ik zalmaar John zeggen hè, dat ze nog een kind is, dat komt later wel in orde hoor, kijk daar is mijn vrouw.

Mevrouw Van Vliet had ook iets willen zeggen in het Engelsch, ter verwelkoming, maar zij was den zin vergeten, nu zei ze alleen dat, wat haar het beste was bijgebleven.

— My father and my mother are my parents! Sweet scheen in extase — Mamatjoe, really te

lief, jullie all English leeren voor mij, all for me.

En omdat Emmy nog in de armen van George stond, kuste hij mevrouw Van Vliet, die over zijn schouder naar den overkant keek om te weten of mevrouw Hooiberg het ook had gezien

— Ga zitten, ga zitten, neem een stoel jongen, zei Van Vliet, neem een stoel John, nee een makkelijke, komen jullie er ook bij, daar drinke we nou eens een

Sluiten