Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pyrenees, and Rocky Mountains, wou nou nok kraak Himelaja sien.

— Maar zijn daar dan hotels? vroeg mevrouw, die zoo'n reis toch wel een beetje gevaarlijk vond.

— O ma, hoe prozaisch, viel Emmy haar in de rede. Het scheen haar toch wel vreeselijk interessant, met een Engelschman naar deHimalaja te kunnen reizen.

— O no, zei Sweet, wij slaap in tents, you see en reis met karafaan.

— In tenten? verbaasde mevrouw zich. In tenten? Nou, als je daar dan maar geen kou in vat, zeg, in zoo'n tent.

De jongen kwam met de champagne en er was eenigen tijd stilte.

Dan nam Van Vliet zijn glas.

— En nou een dronk kinderen, op jullie geluk, hoor, moeder, George, John, Emmy • • •

Emmy nipte afgetrokken van haar glas, de vertooning was haar uiterst pijnlijk. Zij dacht aan den dag, dat Ru zijn toestemming kwam halen, toen had vader ook champagne geschonken en Ru zat in den zelfden stoel als nu John.

George liet zijn glas staan. Van Vliet merkte het wel, maar deed alsof hij het niet zag. George zou toch zijn zin niet hebben. Wat ging het hem goddorie aan. En om Mr. Sweet af te leiden, zei hij:

— Fijn goedje, hè John, kost ook maar niks, negen pop de flesch, zeg, maar dan heb je ook

Sluiten