Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— With pleasure, zei Sweet. Hij tikte de tabak van de sigaret op zijn nagel naar een zijde, welk voorbeeld Van Vliet trouw navolgde en stak dan op.

— Uw vader is dood, nietwaar Mr. Sweet, begon George weer.

Nu werd het Van Vliet toch wat al te bar:

— Och kerel, schei toch uit, ja die is dood, komt al haast terug, dat wisten we ommers al lang, dat zijn vader dood was?

— Gestorf als ik klein baby, zei Sweet, maar moeder leef nou op the Kasteel, tot ik terukkom. Kasteel, niet kroot, maar mooi...

— Ik hoop dat zij het daar niet te druk heeft, merkte George op, maar zweeg verder op een wenk van Emmy.

— Zij sckrijf ook, hoop dat ik teruk kom om to help haar, maar ik zal sckrijf, te vervelend, daar niets te doen als sport en paardrij of jaag... ben nok jong, wil veil beter in business. Nou met oorlog alleen niet makkelijk begin, maar heb time, wil wachten...

— Tijm is monnie, zei Van Vliet, je komt in mijn zaken John, waarvoor zou jij wachten zeg, welnee ...

George, die eenige malen heen en weer geloopen had, en reeds plan had heen te gaan, bleef weer staan en zei — Ook dat nog?

— Welzeker John, der zijn hier cente te verdiene, hoor, overigens een pestland, maar de cente

Sluiten