Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen zij door de gang gingen, hoorde Emmy haar vader zeggen:

— En ik doe me smoking an, waarom niet!... In de Oost kan je alles aandoen ... laatst was er een op een begrafenis met een smoking... die kan je dan toch zeker wel dragen voor een bruiloft, nou...

De rest van het gesprek ging voor haar verloren. Zij voelde een oogenblik lust terug te gaan en haar vader te zeggen, dat het niet ging, een smoking te dragen voor een lunch, maar zij wist hoe eigenzinnig vader altijd op dit gebied was, en dat hij, als ze er iets van zei, zijn plan toch zou doorzetten.

En terwijl zij Sweet en haar oom volgde, dacht zij eraan, dat ze toch blij zou zijn, als ze uit die omgeving was. Het zou haar spijten voor vader, hij was zoo goed altijd en nooit was hem iets te veel, maar het scheen of er altijd iets bleef hangen van den vroegeren koloniaal. Waarom moest zij ook juist een vader hebben, die koloniaal geweest was... en waarom moest iedereen dat ook weten.

Het was waar, als zij eenmaal met Sweet getrouwd was, zou men er haar niet meer op aankijken, zij zou de vrouw van een Engelschman zijn, dus ook Engelsche, en niet meer Hollandsch onderdaan, men zou haar als een Engelsche beschouwen en ook zoo behandelen. Het was toch maar de beste oplossing.

Mr. Sweet zou geen Engelschman zijn, als hij het

Sluiten