Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op dit gebroken Hollandsch reageerde jufirouw Van der Kooy met een tamelijk zuiver Neerlandsch woord ! Zij zei: — Ferrek... En vervolgde dan:

— Ga jij nou óók al krom prate, net as die zwarte ape hier? Nee, da's sterk, me nie meer kenne, je eige tante fan Katteburg, Jen, kijk me es goed an, je eige tante, die alle jare een nieuw blauw kieltje maakte foor na school. .. maar fergis ik me dan soo? Be-je Jen niet. Nee, da's sterk, seg...

Mr. Sweet keerde zich plotseling naar Ali, die al dien tijd met het genoegelijkste gezicht had staan toekijken: — Pigi, zei hij, pigi lekas.

De jongen verdween als een schaduw. Dan, wendde Sweet zich tot juffrouw Van der Kooy, en siste haar in wonderlijk zuiver Hollandsch, dat maar vaag het Kattenburgsch dialect meer verraadde, toe:

— Mensch schreeuw zoo niet... ja ja, ik ken je, maar wat kom je hier doen, je komt me verdomd ongelegen... je...

Er kwam een blijde lach op haar gelaat, ze lei haar armen om zijn hals en zei aangedaan. — Nou dat docht ik ook, ik kwam je maar effies opsoeke, got jong wat bin jij groot geworre, jong, da 'k je nou soo mag weersien...

— Ja, maar ik wou je zeggen...

— Eb ik sal an je moeder schrijve hoor, wat foor een deftige meneer je bint geworre... het is een reuse-toefal da 'k je nog find, seg.

Sluiten