Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sweet vervloekte dat reuse-toeval en herhaalde driftig:

— Maar mensch zwijg nou even, je komt me verdomd ongelegen, hoe kom je in godsnaam hier?

— Nou dat wou ik je net gaan fertelle, seg, met de boot natuurlik, je schrijft ook nooit eris, anders ha-je gewete, da-je oome Dirk die ommers al vijftien jaar in Indië is, hier in Toelong Baroe tweede machinist op een suikerfabriek geworre is en da 'k naar hem toe zou gaan, ja, hij wou wel niet, schreef da 'k beter in Holland kon blijven maar ik gong toch maar; en toe seg ik tege je moeder... o ja dat weet je seker al, da se soo'n last fan de rimmetiek het... ik seg tegen haar...

— Ja maar mensch, dat kan me nou niks schelen, ... ik kan je nou hier niet hebbe... ik...

Maar juffrouw Van der Kooy liet zich, als ze in het vuur van haar rede was, zoo gauw niet van de wijs brengen... — Keto, seg ik, as ik Jen sie sal ik 'm je groete oferbrenge, seg ik. Hij sit tegenswoordig in Deli, sei se. Nou, toe we in Belawan ware, heb ik fan de boot na je uitgekeke, maar ik sag niks en toe sei de administrateur. a. die is ter niet meer, die ken ik, die het ook met deze boot gereisd, die woont nou in bet hotel des Indes in Batavia. Nou, ik erheen en... o goeie got, weer so'n kurkedil... het zit hier fol met beeste...

Sluiten