Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar te wuiven, een wuiven dat ook sloeg op het bezoek van de Engelsche dame! Met een allerliefst glimlachje wenkte Mevrouw Hooiberg terug, dat zij het gezien had.

— Wil je tante niet gaan zitten John? zei Mevrouw Van Vliet, die nu pas opmerkte, dat iedereen nog stond.

— No, zei Sweet, very sorry, no time.

— Tijm is monnie, zei Van Vliet ernstig.

— Jes! zei tante.

Van Vliet knikte haar eens toe, uit dankbaarheid, dat zij hem begreep.

— Niet gewoonte in England, zei Sweet, eerste besoek altijd kort... is'n it true, aunty, you have to go in a minute! En hij bracht zijn hand aan zijn kin.

— Yes, zei tante met een zucht.

— Maar wil ze niet even iets gebruiken, een glaasje limonade misschien, vroeg Mevrouw Van Vliet, die het jammer vond, dat het bezoek zoo kort was, vooral tegenover Mevrouw Hooiberg.

— Yes, zei tante ineens uit den grond van haar hart... o jes...

— Boy, riep Van Vliet, kassi limonade.

En kreeg u goede berichten uit Engeland,

vroeg George, die meende dat het tijd was, ook eens iets te zeggen, en die toch blij was voor Emmy, dat er èènige waarschijnlijkheid in de verhalen van den Engelschman gekomen was. *

Sluiten