Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XV.

Na die woorden werd het doodstil in de voorgalerij ...

Van Vliet, mevrouw, Emmy en Oom zaten met groote schrik-oogen naar de Engelsche tante te kijken. Wanneer een tjitjak aan den muur ineens met een zuiver Engelsch accent „Good morning" gewenscht had, zou hun verbazing niet grooter zijn geweest. Zelfs Sweet scheen een oogenblik de kluts kwijt. Het was hem aan te zien, dat hij pogingen deed iets te zeggen. Maar alleen zijn kaak bewoog.

Tante Van der Kooy, die na haar wanhopigen uitval ook gezwegen had, was de eerste, die haar spraak terug kreeg: — Ja, dan moet je er ook maar bij weze, ik zit me hier een ongeluk te jesse en te nowe en jij zit over wat anders te klesse. Ik verstaan der geen snars fan, dat heb ik je fooruit gezegt... Maar ik mot er niks meer fan hebbe, daar kom je nou foor na Indie, redder jij je eige sakies self, hoor ...

— Wat .... wat... wat...???? vroeg Van Vliet.

Er kwam nu een glimlach op het gelaat van Sweet, en met de meeste kalmte stak hij een sigaret op ... Zijn oogenblik van angst was voorbij,

Sluiten