Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sweet nam nu niet meer de moeite zijn gebroken Hollandsch te spreken. Hij voelde zich ontmaskerd, maar volstrekt nog niet uit het veld geslagen. Als Van Vliet ruzie wilde of vechten, dan was hij er immers zelf bij, maar Van Vliet zou wel eieren voor zijn geld kiezen, en de zaak geheim houden... Daarom zei hij ironisch...

— Kom Papa, kalmpjes aan, hè, ik mag toch zeker eerst wel even mijn hoed krijgen, zoo uit de Prince of Wales?

— Me huis uit... deruit...

— Yes, Mr. Van Vliet, I am going!

— Deruit Engelschman van niks. Swietvent!..

— Dat wou jullie toch zelf, ouwe heer, hahaha, jullie wilden met Engelschen omgaan... nou had je er een, first class!

— Me huis uit, laat ik me handen niet aan je vuil maken.

— En dat wou nou Engelsch doen, jullie bent te belachelijk om aan te zien. Wil je wel gelooven, dat ik in jaren niet zoo'n aardig tafereeltje heb aanschouwd, als daar thans voor mij staat. The table is heavy...

— Je bent een schurk, zei mevrouw, hij beleedigt ons ook nog!

— My father and my mother are my parents, lachte Sweet.

— Deruit zeg ik je, brulde Van Vliet, hier George help eens een handje om die kerel eruit te gooien.

Sluiten