Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Nee, dank je, zei George, je hebt hem er zelf ingehaald, zie nou ook maar, dat je hem er weer uitkrijgt. Ik heb je op tijd gewaarschuwd, nu hoeven we niet eens op de brief uit Engeland te wachten.

Van Vliet mat nog eens de hoogte en breedte van den Engelschman, vond het dan toch beter niet alléén den aanval te doen, en zich naar de tante keerend, herhaalde hij:

— Deruit... en hier ... neem je tante ook mee, je Engelsche tante van Kattenburg, vuil stuk sweet van het Rapenburgerpleintje,... met je landgoederen, en je auto en je familiejuweelen en je Himalaja ... Wat... is dat mensch nog buiten westen ... neem haar mee, zeg ik je ...

Mevrouw Van Vliet had medelijden ...

— Man laat dat arme mensch nou even op haar verhaal komen. Zij heeft het tenminste uitgebracht, als zij er niet geweest was, zou Emmy morgen officieel verloofd zijn.

— Nou, goed dan, maar hij, die kerel, gaat eruit...

— Dacht u nu heusch, dat hij nog blijven zou, dear Mr. Van Vliet, nee, nee, hij gaat een „whipsky soda" drinken, dat „drinken ze ommers altijd in Engeland, asse opstaan en asse naar bed gaan?"

Hij ging langzaam naar de trap van de voorgalerij, bleef even staan om een nieuwe sigaret op te steken, wenkte dan met de hand naar de ebro, die nog altijd op tante Van der Kooy wachtte, en ging den tuin in. Toen hij in het wagentje stapte

Sluiten