Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

juist in moest loopen, terwijl toch ook de Posten, de De Wit's, de Hooibergs, de Vissen en God weet wie meer, achter dien Swietvent aan hadden gedraafd en het zich een eer rekenden, als hij ze maar even aankeek, die gegrijnsd hadden als hij maar tegen ze glimlachte en zich uit hadden gesloofd om hem te toonen, dat ze goed Engelsch konden.

Een doodgewone Deliplanter niet eens! Een

gewoon employeetje .... dat in de Kaap was geweest en daar Engelsche papieren had verkregen. Dat speelde Engelschman .... om een goed huwelijk te doen, gotbetert, om hem zijn dochter en zijn geld af te trochelen en een lui leventje te kunnen lijden ....

Wat moest je een gotvergeten slampamper zijn, als je dat zoo ging uitrekenen, doodkalm, alsof het een zaakje, de verkoop van tabak was.... je aangewaaide nationaliteit te exploiteeren en er een fatsoenlijke familie in te laten loopen.

Als hij die kerel ooit nog eens in zijn pooten kreeg, dien mr. Sweet, alias Jan Sweet van Kattenburg dan .... dan ....

Hij keerde zich tot George, die met mevrouw Van Vliet de voorgalerij inkwam: — Het is goed, dat hij zoo gauw is weggegaan.... ik had hem bijna vermoord, vermoord had ik hem, die swieterige swietvent.... vermoord.

George knikte eens, hielp zijn nog steeds schreiende schoonzuster in een stoel, en merkte droog op:

Sluiten