Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hondermaal gezegd, dat het een jongen als goud was?

— Een Indo was, dat zei je...

— Je liegt, dat zei-jij... Hoe kon ik zooiets gezegd hebben, maar jij zat altijd te kletsen van „Het bloed spreekt altijd".

— Ja, en nou had je volbloed, zei George.

_ Doe me een lol, George, hou jij je erbuüen. Vrouw, door jou schuld zijn we met dien oplichter in aanraking gekomen, met dat zoodje van Kattenburg. Poeh, Kattenburg! Landgoederen, familiejuweelen,... een auto, een tante uit Engeland... is dat mensch nou nog niet weg? Ze moet me deur uit, ik wil haar niet langer hier houden.

George, die kalm in een hoek was gaan zitten, en de ruzie tusschen zijn broer en schoonzuster had aangehoord, stond nu op.

_- Ze blijft nou nog hier, zei hij gedecideerd, we moeten eerst nog wat meer weten van die meneer Sweet. Als je haar nou laat gaan, krijg je misschien ook nog een vechtpartij van die twee in Hotel des Indes dan zijn we heelemaal klaar.

_ Gelijk heb je.... zei Van Vliet.... maar we zullen haar wegsmokkelen als het donker is vanavond.... Godogodogod .... daar zaten we nou Engelsch voor te leeren.... En met een Kattenburgsch woordenboek hadden we het werachtig ook afgekend! Daar ben ik in me goedheid nog voor naar Rijswijk getippeld om die boekjes te koopen,... in drie weken Engelsch.

Sluiten