Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tegelijkertijd zag hij de boekjes nog liggen, zooals hij ze daar een uur te voren had neergelegd

Woedend griste hij ze van tafel scheurde ze

aan duizend stukken, bij elke ruk een vloek:

Daar, daar, Engelschman van niks, landgoedere, Engelsche schoene, auto, paarlcollier, Himalaja,' godbetert, daar, Mr. Sweet van zweterig Kattenburg; achterbuurtvent en zijn heele proletenzooi, verscheuren zal ik ze daar '.... daar.

— Kalmeer nou, zei George.

— In een tent wou die slapen, schreide mevrouw, in een tent met Emmy, het is gewoon onzedelijk En het kind kon wel kou vatten.

Ziedend van drift liet Van Vliet zich in een stoel vallen. — Een beroerte krijg ik nog!

George maande weer zacht tot kalmte. — Wees nou verstandig, wij komen ook niet van de Heerengracht. En toen jij als koloniaal naar Indië ging deed je dat Ook niet uit weelde, wel? Niet zoo op Kattenburg schelden, de Bloemgracht was niks beter, dat was onze bakermat.

~ Goed, maar dat weet niemand, dat hoef je in Indië niet te weten, der komen der nog wel uit andere buurten hier, die nou in een auto zitten en op het Koningsplein wonen, die aristocratisch pogen te doen en fancy fairs arrangeeren. Wij hebben nou cente en dan vraagt niemand hier in Indië

meer, waar je vandaan komt

— Ho, ho ...

Sluiten