Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

af geweten, een stem sprak in me binnenste...

— O, daar he-je die grokstem van haar weer in haar binnenste. '/.~y\

— Ja, wij vrouwen hebben dat meer als mannen...

— Wat? Buikspreken?

Als ik Engelsch gekend had, zou ik het dadelijk gemerkt hebben, dat hij geen echte Engelschman was. Jij had Engelsch moeten kennen, elk fatsoenlijk mensch kent Engelsch ... dan had je geweten ...

— Mensch hou op met je Engelsch, ik heb hier me centen verdiend zonder Engelsch ... en me kist zal ik ook wel inkomme zonder „the book is black, the tabel is heavy" ...

Hij stak een sigaret op, proefde meteen dat het een Engelsche was ... — Stik, dat ook nog ... een Engelsche ... die pestdingen, dat tuig, stinkstroo met saus... God, god ik krijg nog een beroerte ... ik geloof een beroerte!... Woedend slingerde hij het ding door de voorgalerij.

Hij voelde zich duizelig van woede en opwinding, het boord knelde om zijn hals. Haastig rukte hij het los, slingerde het naar achteren.

— Je zou der een beroerte van krijgen, dat zou je...

— Ach, zei mevrouw, aanstellerij, ja je krijgt daar zoo maar een beroerte, of het koekjes waren bij de thee. Ik ga me ook verkleje hoor, ik zit waarachtig nog altijd in me mooie japon, oeff panas, panas.

Van Vliet had even de oogen gesloten! Toen zij

Sluiten