Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Nee, dat was het niet, hè? Zeg, George, maar ik ben toch blij dat ik er daarmee af kom, wie weet wat het me nog meer zou hebben gekost.

Hij zat eenigen tijd in gedachten, soms driftig bijtend op de sigaar, dan weer gekalmeerd en blij, omdat hij nu toch op een fatsoenlijke manier aan een catastrophe ontkomen was. Hij zou de risee van Batavia zijn geweest, als het was uitgekomen. Dan keek hij eens terzijde naar George.

— Zeg, dat wij... wij, broers daar nu ook bijna ruzie om kregen ook, hè,... hè ... heè!...

George reikte hem de hand. — Kom, dat was zoo'n vaart niet geloopen, welnee, zoo erg was het niet.

— Nee hè, nee. Dat doet me nou goed, hèf Hij hield Georges hand vast. — Dat is nou allemaal voorbij, alleen, ja, Emmy, zie je Emmy. Het gaat me zoo aan me hart, die zit daar nu maar te huilen en wil niemand zien. Zeg, als jij nu eens met haar praatte. Ik zei daarnet al tegen haar... „Och Ru zal het wel begrijpen, zal je zeker vergeven" ... Ja nietwaar, als hij van haar houdt, dan vergeeft hij het haar zeker, maar wat denk je, dat ze zei? Ik wil Ru nooit meer zien, ik wil niemand meer zien, dat zei ze. Als jij nu eens met haar sprak. Ik zou zoo graag willen, dat het weer goed werd tusschen die twee. Ru was toch eigenlijk een goeie jongen, een verdomd goeie jongen, en een goeie positie ook, ik mocht hem altijd! Hij

Sluiten