Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIX.

Het echtpaar Van Vliet stond hen na te kijken, tot zij aan het einde van de donkere gang in het kantoor waren verdwenen, dan wreef Van Vliet zich opgeruimd de handen.

— Dat komt in orde, dat komt in orde ...

— Dat heb ik altijd gezegd, zei mevrouw, ik wist het wel, ze heeft ook altijd veel meer van Ru gehouden, dan van die Mr. Sweet. Als George dat nu maar goed aanpakt... eigenlijk was het beter, als ik het hem gezegd had... een moederhart,

— Nee, George is beter, zei Van Vliet, jij had de boel 'bedorven, jij met je moederhart. Zoo is het patent, patent; en de jeugd zie je, dat plakt

direct...

— Goeie jongen, zei mevrouw ...

— Wat goeie jongen, zeker een goeie jongen, maar hij mag toch ook blij zjjn, dat hij een mooi meisje als Emmy krijgen kan ... en mèt geld, he.

— Nou klets je zoo! En net dorst je niks te zeggen, toen het erop aankwam. Jij zou het hem toch zeggen?

— Of jij?

— Kom, moeder, laten we er nou maar geen

Sluiten